Ostatnio była odmiana
czasowników „mieć” i „być” po albańsku, więc język bułgarski nie może pozostać
w tyle :) Dzisiaj zatem mam dla Was odmianę съм i имам.
аз – ja
ти – ty
той – on
тя – ona
то – ono
ние – my
вие – wy
те – oni, one
Formą
podstawową czasownika w języku bułgarskim jest 1 os. l.poj., gdyż w języku bułgarskim
nie ma formy bezokolicznika, co jest jedną z cech ligi bałkańskiej, do której
należy bułgarski.
A
teraz przejdźmy do odmiany.
Odmiana czasownika съм (być):
1.
аз
|
съм
|
1.
ние
|
сме
|
2.
ти
|
си
|
2.
вие
|
сте
|
3.
той, тя, то
|
е
|
3.
те
|
са
|
Odmiana czasownika имам (mieć):
1.
аз
|
имам
|
1.
ние
|
имаме
|
2.
ти
|
имаш
|
2.
вие
|
имате
|
3.
той, тя, то
|
има
|
3.
те
|
имат
|
Ważne!
Czasownik
съм nigdy nie może rozpoczynać zdania! Chcąc zatem powiedzieć np. Jesteśmy z Polski, musimy dodać zaimek osobowy lub zmienić
szyk:
Ние сме от Полша./От
Полша сме.